Τουσέν: Η αναδιάρθρωση χωρίς λογιστικό έλεγχο δεν αποτελεί λύση

Η αναδιάρθρωση χρέους δεν μπορεί από μόνη της να αποτελέσει ικανοποιητική απάντηση στο ελληνικό πρόβλημα, υποστηρίζει ο Ερίκ Τουσέν, επικεφαλής του βελγικού τμήματος της CADTM (Επιτροπή για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου) αντιπροτείνοντας λογιστικό έλεγχο και αναστολή πληρωμών.

Η αναδιάρθρωση χρέους, τονίζει, ήταν πάντοτε το αποτέλεσμα οικονομικών και γεωπολιτικών υπολογισμών, που σπάνια απέφεραν μακροπρόθεσμα ευνοϊκό αποτέλεσμα για τους οφειλέτες. Η «αναδιάρθρωση» του δημόσιου χρέους, όπως την αποκαλούν το ΔΝΤ, η Λέσχη του Παρισιού, οι μεγάλοι τραπεζικοί όμιλοι και πρόσφατα η αριστερά στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία και στην Ισπανία, δεν είναι ένας ικανοποιητικός όρος.

Στην πραγματικότητα, λέει ο κ. Τουσέν, η χρήση του όρου «αναδιάρθρωση» είναι επικίνδυνη, γιατί οι πιστωτές τον έχουν φορτώσει με τη σημασία που αυτοί του δίνουν. Ο κ. Τουσέν συστήνει σε προοδευτικές κυβερνήσεις να δώσουν μεγαλύτερη σημασία στη διενέργεια εξονυχιστικών λογιστικών ελέγχων(με λαϊκή συμμετοχή), οι οποίοι θα οδηγούν, όπου κρίνεται απαραίτητο σε αναστολή πληρωμών.

ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Γιώργος Ν. Οικονόμου
Δρ Φιλοσοφίας
oikonomouyorgos.blogspot.com

ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Με την έλευση της γενικευμένης χρεοκοπίας έγινε πολύς λόγος για την ανάγκη μίας σημερινής «σεισάχθειας», κατά τα πρότυπα των μεταρρυθμίσεων του Αθηναίου νομοθέτη Σόλωνα, όταν στις αρχές του 6ου π.Χ. διαγράφηκαν τα χρέη και απαγορεύθηκε εφεξής η υποδούλωση των ανθρώπων ένεκα χρεών. Αυτό όμως που δεν συζητήθηκε ήταν το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο εντός του οποίου έγιναν αυτές οι μεταρρυθμίσεις, καθώς επίσης το σύνολο των μεταρρυθμίσεων αυτών. Χωρίς αυτό το ευρύτερο πλαίσιο η «σεισάχθεια» μένει μετέωρη, όπως πολλά πράγματα στην Ελλάδα, ακόμη και η ίδια η χώρα.
Κατ’ αρχάς αυτό που πρέπει να τονισθεί είναι πως ο Σόλων δεν εμφανίσθηκε από το πουθενά, αλλά τον ανέδειξε η είσοδος του κοινωνικού πλήθους στο πολιτικό προσκήνιο για πρώτη φορά στην ιστορία. Τα κατώτερα στρώματα εξεγέρθηκαν και απαίτησαν αλλαγή της υπάρχουσας κατάστασης, όπως περιγράφει συνοπτικώς ο Αριστοτέλης: «ενώ οι πολλοί ήταν υποδουλωμένοι στους ολίγους, εξεγέρθηκε ο δήμος κατά των ευγενών. Επειδή η σύγκρουση ήταν βίαιη και οι δύο παρατάξεις μάχονταν η μία με την άλλη για πολύ καιρό, εξέλεξαν από κοινού τον Σόλωνα ως μεσολαβητή και άρχοντα και του ανέθεσαν την οργάνωση της πολιτείας». Με άλλα λόγια, έγινε μία κοινωνική-πολιτική εξέγερση των κατωτέρων στρωμάτων κατά των ανώτερων και κατά του υπάρχοντος θεσμικού πλαισίου της αριστοκρατίας που είχε στην κατοχή της το σύνολο σχεδόν της καλλιεργούμενης γης, με αποτέλεσμα πολλοί Αθηναίοι να έχουν καταντήσει δούλοι ένεκα χρεών.

Κρούγκμαν: Το τέλος του ελληνικού εφιάλτη

Για το τέλος του ελληνικού εφιάλτη γράφει στους New York Times ο Νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν, ο οποίος επισημαίνει ότι «το πρόβλημα με τα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι ότι δεν είναι αρκετά ριζοσπαστικά».

«Η ελάφρυνση του χρέους και η χαλάρωση της λιτότητας θα μειώσουν τον οικονομικό πόνο αλλά είναι αμφίβολο αν αυτά είναι επαρκή για να προκαλέσουν μια ισχυρή ανάκαμψη. Από την άλλη πλευρά, δεν είναι σαφές τι περισσότερο οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση μπορεί να κάνει, εκτός αν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει το ευρώ, και η Ελλάδα δεν είναι έτοιμη για αυτό» αναφέρει ο Πόλ Κορύγκμαν σε άρθρο του στους New York Times.

Ο κ. Κρούγκμαν απευθυνόμενος στην Ευρώπη τονίζει ότι πρέπει να δώσει στον Τσίπρα «μια ευκαιρία να τερματίσει τον εφιάλτη της χώρας του».

Διαβάστε το κείμενο του νομπελίστα οικονομολόγου:

Γ. Κοντογιώργης, Το ελληνικό πείραμα και οι εκλογές της 25 Ιανουαρίου (2015).

Γιώργος Κοντογιώργης,
Το ελληνικό πείραμα και οι εκλογές της 25 Ιανουαρίου.
(Από τη γαλλική εφημερίδα Mediapart, στις 23.1.2015)
Στις 25 Ιανουαρίου η Ελλάδα θα έχει καθόλες τις ενδείξεις μια νέα κυβέρνηση. Η ιδέα μιας κυβέρνησης Σύριζα δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα απέχθειας, οργής, ανησυχίας στην πολιτική Ευρώπη και στον κόσμο των αγορών. Για την ελληνική κοινωνία αποτελεί ένα αναγκαίο κακό, εάν αναλογισθούμε ότι μόλις πριν από λίγες εβδομάδες σε έρευνα του Ευρωβαρόμετρου το 91% δηλώνει ότι απορρίπτει πλήρως το πολιτικό/κομματικό σύστημα, ενώ στο μέσον της καταστροφής το κόμμα αυτό δεν καταφέρνει να συγκεντρώσει πάνω από το 33% της χρήσιμης ψήφου του εκλογικού σώματος.
Από την αρχή της κρίσης δεν έπαψα να επισημαίνω -και από αυτήν εδώ την εφημερίδα- ότι η ελληνική κρίση παρουσιάζει μια ιδιαιτερότητα: Είναι βαθιά πολιτική, οφείλεται στην προ-πολιτική φύση του νεοτερικού πολιτικού συστήματος, με το οποίο συζεί η κοινωνία. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι εξολοκλήρου υπεύθυνο γι'αυτήν. Η διεθνής κρίση απλώς εξέθεσε την κομματοκρατία και έβαλε την χώρα σε νέες περιπέτειες.

Ντιρκ Μιούλερ: «Θα ξεπουληθούν τα κοιτάσματα της Ελλάδας»

«Mr. Dax»- στο νέο βιβλίο του, με τίτλο «Showdown», υποστηρίζει ότι οι ΗΠΑ
προκάλεσαν την κρίση στην Ευρώπη, προκειμένου να ανακόψουν την αύξηση της
επιρροής του ευρώ έναντι του δολαρίου.

Ο ίδιος θεωρεί ότι η Ελλάδα θα ήταν καλύτερα αν είχε το δικό της νόμισμα ή
αν αξιοποιούσε τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της, καθώς, όπως λέει, «στο
ελληνικό υπεδάφος βρίσκονται τα μεγαλύτερα αποθέματα στην Ευρώπη», ενώ
τονίζει ότι σκοπός του ΔΝΤ είναι να καταστρέψει την ελληνική οικονομία ώστε
τα ελληνικά κοιτάσματα να πωληθούν φθηνά σε πολυεθνικές.

Σε συνέντευξή του στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού «Focus», ο κ.
Μιούλερ αναλύει την θεωρία ότι «η μεγάλη αναμέτρηση, η οποία εξελίσσεται τα
τελευταία χρόνια, σχετίζεται με την κυριαρχία στο πλανήτη για τις επόμενες
δεκαετίες» και σημειώνει ότι «η Ευρώπη δεν λαμβάνεται πλέον υπόψιν» και «το
παιχνίδι κινείται μεταξύ Αμερικής και Ασίας, δηλαδή της Κίνας, ενώ οι Ρώσοι
θα ήθελαν να αναμιχθούν κι αυτοί λίγο».

Μόνο η Γερμανία δε θέλει να βγούμε απ το ευρώ

Ως συνήθως, κάθε φορά που έχουμε εκλογές, ξεκινάει η τρομοκρατία της εξόδου της χώρας από το ευρώ. Δε θα ασχοληθώ αν το ευρώ είναι καλό, αν βολεύει μια οικονομία σαν τη δική μας κλπ. Αυτά όλα είναι άλλη κουβέντα. Θα πω μόνο πως δεν υπάρχει μεγαλύτερο παραμύθι από το θα μας βγάλει η Γερμανία από το ευρώ. Αν υπάρχει μια χώρα που με τίποτα και με κανένα κόστος δε θέλει να βγούμε από το ευρώ, αυτή είναι η Γερμανία. Ας δούμε τώρα το γιατί. Όλοι γνωρίζουμε, πως η Γερμανία έχει βιομηχανία, αλλά δεν έχει ενέργεια, είναι εξαρτημένη από άλλες δυνάμεις και δε μπορεί να κάνει την πολιτική που θα ήθελε. Αντίθετα, η Ελλάδα έχει ενέργεια. Αυτό το ξέρουν όλοι εδώ και πολλές δεκαετίες, άσχετο αν μας έλεγαν ψέματα γιατί δεν ήταν η ώρα ακόμα να βγούν τα κοιτάσματα. Αυτή η ώρα όμως ήρθε και κανείς πια δε λέει ότι δεν υπάρχει ο ορυκτός πλούτος. Όλοι σήμερα γνωρίζουμε πως η Γερμανία, με γνωστές εταιρίες που μοίραζαν εκατομμύρια στο πολιτικό σύστημα, αλλά και με ανθρώπους που πήραν τις θέσεις εξουσίας, μας έβαλε στο ευρώ. Το πως είναι γνωστό με τα περίφημα κόλπα του κ. Σημίτη με τις λεγόμενες αγορές. Ο σκοπός ήταν η υπερχρέωση ώστε στην ουσία μέσω του χρέους να βάλει χέρι στην Ελληνική ενέργεια. Μια Γερμανία με ενέργεια, αυτόματα μετατρέπεται σε υπερδύναμη. Το ερώτημα τώρα είναι απλό. Θα το επέτρεπαν αυτό Αμερικάνοι και Ρώσοι? Ένα άλλο ερώτημα, είναι αν το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, θα μπορούσε να φτάσει στις αγορές με ευρώ. Αυτόματα θα κατέρρεε το δολάριο, όπως θα κατέρρεε και το ευρώ, αν κινούταν στις αγορές με δολάριο. Τι μπορεί να γίνει λοιπόν?

Ρένα Δούρου, οι εκλογες θα λειτουργήσουν ως κάθαρση και λύτρωση.

Ρένα Δούρου. Οι εκλογές θα λειτουργήσουν ως κάθαρση και λύτρωση μαζί

Του Χρίστου Λογαρίδη

 Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισες μέχρι τώρα, όταν ανέλαβες την περιφέρεια?

 Είναι η πρόκληση που συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε ακόμη και σήμερα. Δηλαδή η ανάγκη αλλαγής της νοοτροπίας, του τρόπου λειτουργίας του μηχανισμού της Περιφέρειας. Η παράκαμψη μίας γραφειοκρατίας που δεν αφορά στην αποτελεσματικότητα αλλά στη στείρα τυπολατρία. Επιμένουμε στην αλλαγή της νοοτροπίας γιατί αυτή είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνει η Περιφέρεια μηχανισμός αξιόπιστος έναντι των πολιτών. Για να μπορεί να τους εξυπηρετήσει καλύτερα.

 Υπήρξαν φίλοι, η γνωστοί, που σου ζήτησαν κάποιο ρουσφέτι, και αν ναι, πως το αντιμετώπισες?