Η αυξανόμενη ένταση στη Συρία έχει φέρει ξανά στο προσκήνιο την πιθανότητα στρατιωτικής επέμβασης της Δύσης στη συγκεκριμένη χώρα. Από στρατιωτικής άποψης, οι πολεμικές ικανότητες των συριακών ενόπλων δυνάμεων είναι τέτοιες που καθιστούν παρόμοια ενέργεια εξαιρετικά παρακινδυνευμένη. Μεταξύ των άλλων, συστήματα παράκτιας άμυνας και αντιαεροπορικά όπλα υψηλής τεχνολογίας μπορεί να προκαλέσουν βαρύτατες απώλειες στους επιτιθέμενους. Αιχμή του δόρατος της συριακής παράκτιας άμυνας είναι το ρωσικό σύστημα K - 300P Bastion με υπερηχητικούς πυραύλους εδάφους - επιφανείας P - 800 Yakhont, το βεληνεκές των οποίων ξεπερνά τα 250 χλμ. Το πιο επικίνδυνο όπλο της Συριακής Αεροπορίας είναι πιθανώς οι, επίσης ρωσικής κατασκευής, υπερηχητικοί πύραυλοι εναντίον πλοίων Kh - 31A και η αντιραντάρ παραλλαγή τους Kh - 31P (κωδική ονομασία ΝΑΤΟ, AS - 17 ʽKryptonʼ).
Οι τελευταίοι είναι εξειδικευμένοι στο να προσβάλλουν το ραντάρ AN/SPY - 1 του ναυτικού συστήματος αεράμυνας Aegis, το οποίο διαθέτουν τα αμερικανικά αντιτορπιλικά Arleigh Burke και τα καταδρομικά Ticonderoga. Όσον αφορά την αντιαεροπορική άμυνα, πιθανολογείται, χωρίς όμως να είναι επιβεβαιωμένο, ότι οι συριακές δυνάμεις διαθέτουν πυραυλικά συστήματα S - 300, ενδεχομένως δε και στη βελτιωμένη έκδοση PMU - 2.
Οι τελευταίοι είναι εξειδικευμένοι στο να προσβάλλουν το ραντάρ AN/SPY - 1 του ναυτικού συστήματος αεράμυνας Aegis, το οποίο διαθέτουν τα αμερικανικά αντιτορπιλικά Arleigh Burke και τα καταδρομικά Ticonderoga. Όσον αφορά την αντιαεροπορική άμυνα, πιθανολογείται, χωρίς όμως να είναι επιβεβαιωμένο, ότι οι συριακές δυνάμεις διαθέτουν πυραυλικά συστήματα S - 300, ενδεχομένως δε και στη βελτιωμένη έκδοση PMU - 2.






