Λατρεία και νεύρωση στην παιδαγωγική της καινοτομίας

Αντώνης Λ. Σμυρναίος

Το Λατρεία και νεύρωση στην Παιδαγωγική της Καινοτομίας. Σημειώσεις σε μια μετανεωτερική φιλοσοφία της παιδείας είναι κυρίως ένα βιβλίο πολιτισμικής κριτικής, ένα ποιητικό και φιλοσοφικό δοκίμιο, με αιχμή του δόρατος την Παιδαγωγική και την εκπαίδευση. Είναι δοκίμιο, γιατί δοκιμάζει, δηλαδή επιχειρεί να ανιχνεύσει τους όρους και τα όρια της παρουσίας, καθώς και τις αντοχές της κυριαρχίας ενός θεμελιώδους, στο υπάρχον πολιτισμικό παράδειγμα, διωνύμου: της δημιουργικότητας και της καινοτομίας. Μιαςδημιουργικότητας που αποτελεί το κατεξοχήν πρόταγμα της νεωτερικότητας, και μιας καινοτομίαςπου φαίνεται να συγκροτεί το μετανεωτερικό της ισοδύναμο. Είναι ένα βιβλίο, το οποίο περιηγείται την επικράτεια ενός αδιαπραγμάτευτου αγγελισμού που φαίνεται να χαρακτηρίζει αυτό το εκρηκτικό διώνυμο, ανατέμνοντας την τοξικότητα της προμηθεϊκής δημιουργικότητας, καθώς και τον εξισωτισμό της μετανεωτερικής της εκδοχής. Είναι ένα βιβλίο που προσπαθεί να κατανοήσει την Παιδαγωγική ως υποχρεωτική κατήχηση στη δημιουργικότητα, ιχνηλατώντας τη κοσμική θεολογία των λεγόμενων Καινοτόμων Προγραμμάτων, καθώς και την καταναγκαστική εγχάραξη του οικονομισμού, μέσω της επιχειρηματικότητας, στο σχολείο. Τέλος, πασχίζει να αρθρώσει οκτώ ημιτελείς εκκλήσεις για μια επανεξέταση κι έναν αναστοχασμό του Καινοτομείν μέσα στον αιώνα που διανύουμε.

Αντιφασιστικό μέτωπο

Δεν ξέρω αν η πιθανολογούμενη διεύρυνση της επιρροής της Χρυσής Αυγής στην κοινή γνώμη είναι μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία, ευγενική χορηγία των καθεστωτικών ΜΜΕ, ή καρπός της όλο και πιο προκλητικής δράσης της φασιστικής οργάνωσης. Το αποτέλεσμα είναι ένα και το αυτό. Υπάρχουν πάμπολλα ιστορικά προηγούμενα που καταδεικνύουν ότι μια διευρυμένη κοινωνική καταστροφή, όπως αυτή που συντελείται διά χειρών τρόικας εσωτερικού και εξωτερικού, γίνεται εύφορο έδαφος για τη γιγάντωση φασιστικών μορφωμάτων.
Φυσικά, δεν υπάρχει κάποιος αυτοματισμός σʼ αυτήν την εξέλιξη. Δεν υπάρχει κάποια «φυσική ροπή» μικροαστικών και φτωχών στρωμάτων που πλήττονται βάναυσα από την κρίση σε ρατσιστικές, ξενοφοβικές, φασίζουσες συμπεριφορές και αντιλήψεις. Υπάρχει, όμως, μια αρκετά καλά σχεδιασμένη τακτική από την πλευρά της ίδιας της Χρυσής Αυγής με στόχο το μεγάλο ακροατήριο. Επί της ουσίας, η φασιστική οργάνωση παίζει σε δύο ταμπλό: από τη μια πλευρά εμφανίζεται ως «αντισυστημική» δύναμη, με ρητορική καταγγελίας του πολιτικού συστήματος στο σύνολό του, με καταγγελία της ίδιας της καταρρακωμένης κοινοβουλευτικής διαδικασίας, με διακηρύξεις κατά του Μνημονίου, των δανειστών, της διαπλοκής, αλλά και με εγκληματικό ακτιβισμό εις βάρος των μεταναστών, και όχι μόνο αυτών. Από την άλλη συμπεριφέρεται ως καθόλα συστημικό κόμμα, αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία προβολής που της δίνουν τα καταγγελλόμενα «μέσα της διαπλοκής», οργανώνοντας προπαγάνδα «αλληλεγγύης» στους αναξιοπαθούντες του Μνημονίου, χτίζοντας δεσμούς με κοινωνικούς φορείς και αντιπροσωπευτικούς θεσμούς -όπως συνέβη με τις κινητοποιήσεις κατά των κέντρων κράτησης μεταναστών- και επιβάλλοντας τελικά την ξενοφοβική της ατζέντα.

Η "μεταρρύθμιση" του Αρχοντοχωριάτη

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΘΕΟΤΟΚΑ

Ξεκινά το νέο ακαδημαϊκό έτος με μια νίκη για τον πανεπιστημιακό κόσμο. Η προηγούμενη υπουργός Παιδείας μαυρίστηκε στις εκλογές και πήγε σπίτι της. Και από τον νόμο της, τον Ν. 4009/11, έσπασαν πολλά από τα αγκάθια που το τσίμπημά τους δηλητηριάζει τις ακαδημαϊκές αρχές και την πανεπιστημιακή λειτουργία. Δυστυχώς, ο νέος νόμος, ο Ν. 4076/12, κρατά κι αυτός κάμποσα από αυτά τα αγκάθια. Ο χώρος, όμως, των “Συναντήσεων” δεν φτάνει ούτε για την απαρίθμησή τους. Θα αναφερθώ λοιπόν μόνο σε κάτι χαρακτηριστικό, απ' τα πιο ανώδυνα, που χαρακτηρίζει και το νέο νομοθέτημα. Για τα άλλα, τα σημαντικά, θα επανέλθω.
Στον νέο νόμο για τα ΑΕΙ, όπως και στο έκτρωμα της κυρίας Διαμαντοπούλου, προβλέπεται η υποχρέωση να υπάρχει ως μέλος σε κάθε Εκλεκτορικό Σώμα τουλάχιστον ένας Έλληνας ή ελληνόφωνος επιστήμονας που δεν δουλεύει στην Ελλάδα κι άλλοι δύο που θα συντάξουν σχετικές εκθέσεις ως “εμπειρογνώμονες”. Πρόκειται για απίστευτη προσβολή των Ελλήνων επιστημόνων που παράγουν σημαντικό και διεθνώς αναγνωρισμένο έργο στη χώρα τους.

Τελικά είναι πιο εύκολο να μετρήσουμε τι αφήνουνε κι όχι τι κόβουνε

Υπό Γεωργίου Κυρίτσεως και Άγγελου Τσεκέρεως

Εντάξει, το βασικό είναι ότι με τα νέα μέτρα περικόπτονται επιτέλους τα οδοιπορικά των νεφροπαθών.
Επιτέλους, ακούμπησε κάποιος τις συντεχνίες που λυμαίνονται τον τόπο.
Αλλά αυτοί φταίνε. Ας κάνουν όλοι μαζί μια ΠΑΕ, να τους τα χαρίσουνε.
Ή να κάνουν μια φαλιρισμένη τράπεζα και να τους χαρίσουν το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.
Τη διευκόλυνση για τις ΠΑΕ πάντως την υπερψήφισε και η ΔΗΜ.ΑΡ.
Προφανώς την είχε συμπεριλάβει ο Κύρκος στους «Στόχους του Έθνους».
Από εκεί την πήρε ο Ψαριανός και την έβαλε στους «Στόχους της ΑΕΚ».
Και ο Παπαγιαννάκης πρέπει να έχει γράψει κάτι σχετικώς. Το είχε πολύ ψηλά στην ατζέντα του αυτό το θέμα.

Μισθοί Εσθονίας και ανεργία στο 30%

Σε κοινωνική χρεωκοπία οδηγείται η ελληνική κοινωνία. Το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, στην ετήσια έκθεσή του για την ελληνική οικονομία και την απασχόληση, προβλέπει εκρηκτική αύξηση της ανεργίας, δραματική μείωση του ΑΕΠ, κατάρρευση του κοινωνικού κράτους και ταχεία οπισθοδρόμηση της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών και των συνταξιούχων στα μέσα της δεκαετίας του '70.

Εφιαλτικό τοπίο η Ελλάδα, 22% η σωρευτική μείωση του ΑΕΠ, καθίζηση στο 50% του 2008 το βοιοτικό επίπεδο. Ύφεση μέχρι και το 2016, ισχνή ανάπτυξη, αλλά και διατήρηση υψηλής της ανεργίας και μετά το 2020...

Το ΙΝΕ καταγράφει την καθίζηση του βοιοτικού επιπέδου των μισθωτών και των συνταξιούχων κατά 50% σε σχέση με τα επίπεδα του 2008, λόγω της μείωσης των μισθών, των συντάξεων και της δραματικής αύξησης της φορολογίας. Την ίδια ώρα, μισθωτοί, συνταξιούχοι και άνεργοι (η πλειοψηφία των οποίων δεν λαμβάνει ούτε το πενιχρό επίδομα των 360 ευρώ) αντιμετωπίζουν και σημαντικές αυξήσεις στα βασικά είδη διατροφής, όπως και ανατιμήσεις στους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, με αποτέλεσμα η πτώση της ζήτησης να καταγράφει ρεκόρ (-25%) που συναντάται μόνο σε εμπόλεμες περιόδους!

Διπλασιασμός ανεργίας, παρά τις μειώσεις των μισθών....
Το βασικό επιχείρημα της τρόικας, σύμφωνα με το οποίο η μείωση του κόστους εργασίας ανα μονάδα προϊόντος (-8%) θα οδηγούσε σε αύξηση της απασχόλησης και μείωση της ανεργίας, ιδιαίτερα των νέων, κατέρρευσε πανηγυρικά, καθώς η ανεργία διπλασιάστηκε την τελευταία διετία (επίσημα στο 24%), η ύφεση παρατάθηκε και το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 50%!
Σαν να μην συμβαίνουν όλα αυτά, τις επόμενες ημέρες "κλείνει" ένα νέο πακέτο βίαιων περικοπών σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά επίδόματα (κόβονται και τα εποχικά επιδόματα του ΟΑΕΔ σε ξενοδοχοϋπαλλήλους και οικοδόμους), το οποίο είναι προφανές ότι θα οδηγήσει σε βαθύτερη ύφεση, μεγαλύτερη ανεργία και νέα έκρηξη "λουκέτων" μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Αναπόφευκτη εξέλιξη θα σημειωθεί στη διεύρυνση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης (μερική και εκ περιτροπής) με ταυτόχρονη καθίζηση της πλήρους απασχόλησης. Συνολικά η απασχόληση (3.800.000 έναντι ενεργού πληθυσμού 5.000.000) έχει ήδη επιστρέψει στα επίπεδα του 1997.
Η εκτόξευση της ανεργίας εκτιμάται ότι θα φθάσει και το 29% το 2013 και σε πραγματικά επίπεδα ίσως προσεγγίσει και το 35% (!), γεγονός που προοιωνίζεται ακόμα πιο δραματικό επίπεδο διαωβίωσης των Ελλήνων πολιτών. Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα 424.000 οικογένειες δεν έχουν καθόλου εισόδημα, αφού κανένα από τα ενήλικα μέλη τους δεν εργάζεται!

Ελλάδα: η πρώτη χώρα της Ευρωζώνης στην οποία θα εγκαθιδρυθούν Ειδικές Οικονομικές Ζώνες

Του Γιάννη Μηλιού

Σε μια προσπάθεια να μεταθέσει τη συζήτηση από τον νέο γύρο αφαίμαξης του κόσμου της εργασίας (και της ανεργίας), η κυβέρνηση παραγγέλλει πρωτοσέλιδα άρθρα για την πολυπόθητη «ανάπτυξη», η οποία όλο έρχεται και ποτέ δεν φτάνει. Εξάλλου, εκεί που οδηγούνται πλέον τα πράγματα, στην πλήρη αποσάθρωση του κοινωνικού ιστού, το μόνο που μένει στην κυβέρνηση είναι να σιωπά για το παρόν και να μιλά για ένα -υποτίθεται- ευοίωνο μέλλον με όσο πιο θολές διατυπώσεις γίνεται.
Ο υπουργός Ανάπτυξης αναγκάζεται να ανακοινώνει ξαναζεσταμένους δεκάλογους αναπτυξιακών μέτρων (οι οποίοι έχουν υποστεί εύστοχη κριτική από τον ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ¹), για να μην υποχρεωθεί να σερβίρει μόνο του το κυρίως πιάτο, που αποτελεί μια από τις κεντρικές πολιτικές της νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης που επιχειρείται: τις κατʼ ευφημισμό ονομαζόμενες Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ), περιοχές εγκλεισμού φθηνής εργασιακής δύναμης, τα σύγχρονα bantustan² των ευρωπαϊκών κοινωνιών.

Η δημιουργικότητα του χάους

του Νίκου Λυγερού
Η ιδέα του χάους, αν και αρχική έννοια για τα μυθολογικά δεδομένα, άρχισε να γίνεται αντιληπτή από τους ειδικούς σχετικά πρόσφατα. Στην περίπτωση των μαθηματικών, είναι η σχεδόν δικτατορική βούληση του David Hilbert, όπως εμφανίζεται στο πρόγραμμά του, που έμμεσα ανέδειξε τη βαθύτερη ουσία του χάους.
Μέσω του απαραίτητου φορμαλισμού της μαθηματικής δομής, η κωδικοποίηση των κανόνων με το έργο του Kurt Godel έδειξε τα όρια του ονείρου της πραγματικότητας και άνοιξε τους νέους ορίζοντες των μαθηματικών. Στη συνέχεια, η μηχανή του Alan Turing, το θεώρημα του Yuri Matiajevic και ο αριθμός Ω του Gregory Chaitin έσπασαν τα τείχη και κατήργησαν τα καταναγκαστικά έργα των μαθηματικών. Έδωσαν και μια νέα ερμηνεία στο ρητό του Επίκτητου: Μπορείς να θεωρείς τον εαυτό σου ως σκλάβο ή ελεύθερο ον, όλα εξαρτώνται από εσένα. Η θέση του αριθμού Ω στην καρδιά της αξιωματικής της αριθμητικής δεν είναι μόνο συμβολική, εφόσον το ισχυρό σύστημα εμπεριέχει και τις αδυναμίες του, αλλά και καθοριστική για την εξέλιξη της μαθηματικής σκέψης. Δεν είναι πια όλα δεδομένα. Η ουσιαστική απροσδιοριστία που εμπεριέχει η υπερδομή των μαθηματικών επιτρέπει την ύπαρξη της ελευθερίας της σκέψης. Η απόλυτη τάξη δεν υπάρχει, δεν ήταν παρά μια δικτατορική ουτοπία. Και μέσα από το χάος των μαθηματικών, μπορεί επιτέλους να γεννηθούν τα μαθηματικά του χάους ως μια εκπληκτική επίπτωση του θεωρήματος του Ramsey, το οποίο υποστηρίζει την ύπαρξη μιας τάξης μέσα στο χάος.